Han, Işık Aslı

Loading...
Name Variants
I. A. Han Han, Isik Asli. Han, Işık Aslı. Han, I. A.
Job Title
Email Address
ihan@pau.edu.tr
Main Affiliation
13.01. Private Law
Status
Current Staff
Website
ORCID ID
Scopus Author ID
Turkish CoHE Profile ID
Google Scholar ID
WoS Researcher ID
No research topics data found.

Sustainable Development Goals

SDG data is not available
This researcher does not have a Scopus ID.
This researcher does not have a WoS ID.
No records found in other affiliations.
Scholarly Output

4

Articles

4

Views / Downloads

41/30

Supervised MSc Theses

0

Supervised PhD Theses

0

WoS Citation Count

0

Scopus Citation Count

0

Patents

0

Projects

0

WoS Citations per Publication

0.00

Scopus Citations per Publication

0.00

Open Access Source

4

Supervised Theses

0

JournalCount
Galatasaray  Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi1
Hacettepe Hukuk Fakültesi Dergisi1
İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi1
Türkiye Adalet Akademisi Dergisi1
Current Page: 1 / 1

Scopus Quartile Distribution

Quartile distribution chart data is not available

Competency Cloud

GCRIS Competency Cloud

Scholarly Output Search Results

Now showing 1 - 4 of 4
  • Article
    İsviçre ve Türk Yargı Uygulamasında Vekilin Özen Yükümlülüğünü İhlalinde İspat Yükünün Dağılımı
    (2025-04-30) Han, Işık Aslı
    Modern dünyada hizmet sektörünün ve uzmanlaşmanın gelişmesiyle iş görme sözleşmelerine sıklıkla başvurulmaktadır. Bu sözleşmeler arasında büyük bir paydayı, özellikle uzmanlık gerektiren mesleki ve ekonomik faaliyetleri yürütenlerin vekil konumunda olduğu ücretli vekâlet sözleşmeleri oluşturmaktadır. Vekâlet sözleşmesi; hem edim fiilinin özenle ifa edilmesini konu edinmesi hem de TBK m. 502/2 gereği atipik iş görme sözleşmeleri açısından mutatis mutandis uygulanabilecek kurallar getirmesi bakımından iş görme sözleşmeleri arasında özel bir konuma sahiptir. Özen yükümlülüğü ise sözleşmesel sorumluluğun doğması açısından hem borca aykırılık unsurunu hem de kusur unsurunu ilgilendirmektedir. Ancak vekilin üstlendiği borç olarak özen yükümlülüğünün ihlalini ispat ile vekilin kusurluluk derecesinin ispatı anlamında özen yükümlülüğünün ihlalini ispat farklı şekilde değerlendirilir. Çalışmamızda vekilin özen yükümlülüğünün, vekilin diğer yükümlülükleri arasındaki konumu, sorumluluğun kurucu olgularıyla ilişkisi ve ihlali halinde ispat yükünün dağılımı karşılaştırmalı hukuk yaklaşımıyla İsviçre ve Türk yüksek mahkeme kararları ışığında incelenecektir. Maddi hukuk ve usul hukukunun kesiştiği bir noktada kalan vekilin özen yükümlülüğünü ihlalinde ispat yükünün dağılımı, şüphesiz hukuk uygulaması açısından önem arz eden bir konudur.
  • Article
    Varlık Ve Hakların Token İle Temsili: Karşılaştırmalı Hukuk Ve Türk Hukukundaki Yasal Gelişmeler Işığında Bir İnceleme
    (2025) Han, Işık Aslı
    Tokenization of assets and rights on distributed ledger technology is regarded a revolutionary development in the field of financial technologies. By issuing tokens on the blockchain to represent absolute and relative rights, these assets can be dematerialized and traded through a swift, secure and low-cost infrastructure without any intermediary. In civil law, the relationship between the token and the right represented thereby is treated in the same way as the relationship between a negotiable instrument or security and the right it confers; however, the ownership and disposition of rights are carried out through records on a registry based on distributed ledger technology instead of possession on paper. This study delves into the concept of asset-backed tokens and the registry system created on a variation of distributed ledger in the light of the legal regulations in Liechtenstein, German and Swiss law. Then, it was concluded that the regulation added to Article 13 of the Capital Markets Law in Turkish law is insufficient, since it does not allow for the tokenization of the asset in a broad scope and does not foresee a clear legal regime. For this reason, in order to benefit from the advantages of distributed ledger technology in commercial life, it is proposed that tokenization be regulated in a manner that will especially cover other types of securities frequently used in commercial life and in conformity with the fundamental principles of civil law.
  • Article
    Applicability of the Rules on the Liability Arising from the Acts of the Auxiliary Person in the Event of Use of Artificial Intelligence in Performance of the Contract
    (2024) Han, Işık Aslı
    Günümüzde yapay zekâ teknolojisi henüz özgür irade ve otonom karar verme becerilerini mutlak şekilde sergileyemese de, özellikle seri üretimde verimliliği arttırmak ve insan hatasını elimine etmek için makine öğrenmesine dayanan yazılımlara sıklıkla başvurulmaktadır. Aktarılan veri paketinin büyüklüğü ve kalitesiyle paralel olarak, makine öğrenmesi sistemiyle çalışan bilgisayar programlarının sunduğu son ürün ya da çıktının kalitesi de artmakta, ayrıca sadece malların değil hizmetlerin üretiminde de makine öğrenmesinden yararlanılmaktadır. Öyle ki, bu teknolojiyle üretilen çıktıların, bazı alanlarda insan emeğiyle üretilenlere oldukça yakın olduğu görülmektedir. Bunun sözleşme hukukundaki önemi ise sözleşmenin ifası bağlamında ortaya çıkar. İfanın yapay zekâ tarafından gerçekleştirilmesi, ifanın yardımcı kişiye veya alt işgörene delege edilmesine benzer bir durum yaratır. Nitekim İsviçre Federal Mahkemesinin yakın tarihli bir kararı (BGer 4A_305/2021), bu sorunun yakın gelecekte sıklıkla gündeme geleceğinin habercisidir. Çalışmada, öğrenme ve karar verme yeteneği olan yazılımların sözleşmeden doğan borçların ifasında kullanılmasının hukuki sonuçları, borçlunun ifa yardımcısının fiilinden sorumluluğu kapsamında incelenmiştir.
  • Article
    Dijital İçerik ve Hizmetlerin Sunulmasına İlişkin Sözleşmelerde Güncelleme Yükümlülüğü
    (2024-06-30) Han, Işık Aslı
    Gelişen teknoloji ve pazardaki yoğun rekabetin etkisiyle dijital ürünler hızla güncelliğini ve kullanım yararını kaybetmektedir. Üstelik tüketiciler temin ettikleri dijital ürünün gelecekte kullanım beklentilerini karşılayıp karşılayamayacağı noktasında sözleşme kurulduğu anda bilinçli bir tercih yapamazken, sektörel rekabetin düzeyi ve teknolojinin gelecek yıllardaki görünümü hakkında bilgiye dayalı tahminlerde bulunabilen üreticiler kâr payını arttırmak pahasına güncelleme desteğini -en iyi ihtimalle- kademeli olarak azaltarak ürünün kullanım yararının zedelenmesine neden olmaktadır. Bu nedenle dijital ürünlerin bir yandan zaman içinde teknolojik gelişmelere uyum sağlayabilmesi ve tüketicinin makul beklentilerinin korunabilmesi diğer yandan ise güvenlik açıklarına karşı tüketicilerin verilerinin korunabilmesi için öngörülen güncelleme yükümlülüğü, yeni Avrupa Birliği tüketici hukuku mevzuatında 2019/770 ve 2019/771 sayılı Direktiflerin hukuk çevresi açısından nötr kelime seçimiyle sözleşmeye uygunluk (conformity), yani Romanogermanik hukuk terminolojisiyle ayıba karşı tekeffül (Mängelgewährleistung) sorumluluğu kapsamında düzenlenmiştir. Bu kapsamda sözleşme tarafı girişimci, dijital içerik veya hizmeti geliştiren üretici olsun veya olmasın, dijital ürün üzerinde gerekli güncellemelerin yapılmamasından sorumlu tutulmuştur. Çalışmada güncelleme yükümlülüğünün tüketici ve dijital ürün pazarının diğer aktörleri arasındaki bilgi ve güç asimetrisini giderme fonksiyonu, taraflar arasındaki menfaat dengesi ışığında güncelleme yükümlülüğünün kapsamı ve ihlalin sonuçları önce yeni Avrupa Birliği mevzuatı ışığında incelenecektir. Bunu takiben, dijital ürünlerin sunulmasına ilişkin özel hükümlerin bulunmadığı Türk hukukunda, güncelleme yükümlülüğünün tüketicilere sağladığı hukuki korumanın, açık bir düzenleme ile öngörülene dek başka hangi hukuki dayanaklarla sağlanabileceği ve buna bağlı olarak ihlalin sonuçları, Avrupa Birliği mevzuatında ilgili hükümlere getirilen eleştiriler (özellikle güncelleme yükümlülüğünün esas muhatabı ve sorumlunun farklı kişiler olduğu hallerde tüketicinin sahip olduğu hukuki imkanlar ve tedarik zinciri içindeki rücu mekanizmasının işlevsel olup olmadığı noktalarında) ışığında incelenecektir.