Kronik ayak bileği burkulması olan sporcularda kinezyolojik bantlamanın reaktif denge, esneklik ve korku üzerindeki etkisi

Abstract

Bu çalışmanın amacı, ayak bileği yaralanması sonrasında rehabilitasyon programına katkı sağlamak ve yaralanma önleme programlarına farklı bir bakış açısı kazandırmak için kronik ayak bileği burkulması olan sporcularda kinezyolojik bantlamanın (KB) esneklik, korku ve reaktif denge performansı üzerine etkisini araştırmaktı. Çalışmamıza, yaş ortalaması 16,08 ± 1,08 yıl ve vücut kitle indeksi 22,10 ± 2,22 kg/m² olan 24 erkek futbolcu katıldı. Ayak bileği burkulması hikayesi olan 12 sporcu çalışma grubunu (ÇG), burkulma hikayesi olmayan 12 sporcu ise kontrol grubunu (KG) oluşturdu. ÇG'de burkulma geçiren ayağa KB uygulaması yapıldı. KG'de ise dominant ekstremiteye plasebo KB uygulandı. Esneklik için kapalı kinetik dorsifleksiyon açısı ve açık kinetik dorsifleksiyon açısı, korku için Tampa Kinezyofobi Ölçeği ve reaktif denge performansu için Reaktif Denge Testi (RDT) yapıldı. Tüm değerlendirmeler, uygulama öncesi ve sonrası olmak üzere toplamda iki defa uygulandı. Uygulama öncesi ve sonrası değerler karşılaştırıldığında, her iki grupta da reaktif denge ölçümü sonucu doğruluk yüzdelerinde anlamlı fark bulundu (p<0,05). Diğer parametrelerde ise anlamlı fark bulunmadı (p>0,05). Bu çalışma, sporcularda denge performansını değerlendirmeye yönelik kullanılan RDT'nde doğruluk yüzdesini artırmaya yönelik olarak, KB uygulamasının proprioseptif duyuyu destekleyen tamamlayıcı bir yöntem olarak değerlendirilebileceğini ortaya koymaktadır. Özellikle doğruluk yüzdesindeki iyileşmeler göz önüne alındığında, KB'nin reaktif motor yanıtları güçlendirebileceği ve spor yaralanmalarının önlenmesine yönelik fizyoterapi uygulamalarında yer alabileceği düşünülmektedir. The aim of this study is to investigate the effects of kinesiology taping (KT) on flexibility, fear, and reactive balance performance in athletes with chronic ankle sprain, to contribute to rehabilitation programs after ankle injuries and provide a different perspective to injury prevention programs. Twenty-four male football players with a mean age of 16.08 ± 1.08 years and a body mass index (BMI) of 22.10 ± 2.22 kg/m² participated in the study. Twelve athletes with a history of ankle sprain formed the study group (SG), while 12 athletes without a history of sprain constituted the control group (CG). In the SG, KT was applied to the injured ankle, while in the CG, placebo KT was applied to the dominant extremity. Flexibility was assessed using the closed kinetic dorsiflexion angle and open kinetic dorsiflexion angle. Fear was evaluated using the Tampa Scale of Kinesiophobia, and reactive balance performance was assessed using the Reactive Balance Test (RBT). All assessments were conducted twice, before and after the application. When pre- and post-application values were compared, significant differences were found in the accuracy percentages of the reactive balance measurements in both groups (p<0,05). However, no significant differences were observed in the other parameters (p>0,05). This study suggests that KT may be considered a complementary method that supports proprioceptive feedback, particularly in improving accuracy percentage in the RBT, which is used to evaluate balance performance in athletes. Considering the improvements observed in accuracy percentage, KT may enhance reactive motor responses and be incorporated into physiotherapy practices aimed at preventing sportsrelated injuries.