Yalnızlığın Yordayıcıları: Yaşamda Anlam, Psikolojik Sağlamlık ve Umut

Abstract

Yalnızlık, bireylerin sahip olmak istedikleri ilişkiler ile şu anda sahip olduklarına inandıkları ilişkiler arasında bir uyumsuzluk bulunması durumunda istenmeyen ve tedirgin edici olarak nitelendirdikleri bir durumdur. Bu çalışmanın amacı yaşam amacı, psikolojik dayanıklılık ve umudun yalnızlık üzerindeki yordamasını araştırmaktır. Çalışmanın örneklemini gönüllü olarak katılan 386 kadın üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Çalışmada ilgili değişkenleri değerlendirmek için “UCLA Yalnızlık Ölçeği”, “Azimli Umut Ölçeği”, “Kısa Psikolojk Sağlamlık Ölçeği” ve “Yaşamda Anlam Ölçeği” kullanılmıştır. Kavramlar arasındaki bağlantıyı incelemek için korelasyon analizi kullanılmış ve yaşam anlamı, psikolojik dayanıklılık ve umudun yalnızlığı yordayıp yordamadığını belirlemek için çoklu regresyon analizi yapılmıştır. Bulgular, yalnızlık ile yaşam anlamı, psikolojik dayanıklılık ve umut arasında önemli negatif ilişkiler olduğunu göstermiştir. Ayrıca, bu bağımsız değişkenler yalnızlığı önemli ölçüde yordamıştır. Elde edilen bulgular ilgili literatürle ilişkilendirilerek değerlendirilmiştir. Yalnızlığın olumsuz yansımalarını hafifletmek için psikolojik dayanıklılığı güçlendirmek, varoluşsal anlam üzerine araştırmalar yapmak ve umudu teşvik etmeye yönelik programlar uygulamak faydalı olabilir.