In Vitro Sindirilmiş Nar Kabuğu Polifenollerinin Amiloid Beta Plak Çözündürme Etkinliklerinin Diferansiye SH-SY5Y Hücrelerinde Araştırılması

Abstract

Bu çalışmada nar kabuğunun (Punica granatum L.) in-vitro sindirim sonrasında Alzheimer hastalığı üzerindeki etkileri değerlendirilmiştir. Çalışmada nar kabuğu, in-vitro gastrointestinal sindirim basamaklarından geçirilmiş, sindirim öncesi ve sonrası polifenol profilleri yüksek performanslı sıvı kromatografisi (HPLC-DAD) ile analiz edilmiştir. İnsan glioblastoma hücreleri (U87MG) üzerinde Aβ1-42 kaynaklı toksisite ve plak oluşumu incelenmiş; sindirilmiş (SNK) ve sindirilmemiş nar kabuğu (NK) örneklerinin sitotoksisite, Aβ agregasyonu ve fibril morfolojisi üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Ayrıca Raw264.7 makrofaj hücrelerinde lipopolisakkarit (LPS) ile uyarılan enflamatuar yanıt, seçilen genlerin (iNOS, IL-6, TNF-α, NF-κB, COX-2 ve IL-10) ekspresyon düzeyleri üzerinden değerlendirilmiştir. Sonuçlar, sindirim sırasında polifenollerin kısmen degradasyona uğradığını, ancak biyoaktivitenin belirli oranda korunduğunu göstermektedir. NK ve SNK uygulamaları, toksik olmayan konsantrasyonlarda hücre canlılığını desteklemiş, Aβ1-42 agregasyonunu azaltmış ve enflamatuar genlerin ekspresyonunu modüle etmiştir. Bu bulgular, nar kabuğunun sindirim sonrasında bile anti-amiloidojenik ve immünomodülatör özelliklerini kısmen koruduğunu ortaya koymaktadır. Çalışma in-vitro sindirim ve hücre kültürü modelleri ile sınırlı olmakla birlikte, elde edilen veriler nar kabuğunun fonksiyonel gıdalarda veya besin desteklerinde kullanılabilecek sürdürülebilir bir biyoaktif materyal olabileceğini düşündürmektedir.In this study, the biological activities on Alzheimer's disease of pomegranate peel (Punica granatum L.) after in-vitro digestion were evaluated. The peel was subjected to in-vitro gastrointestinal digestion, and the polyphenol profiles before and after digestion were analyzed by high-performance liquid chromatography with diode array detection (HPLC-DAD). Human glioblastoma cells (U87MG) were used to model Aβ1-42-induced toxicity and plaque formation, and the effects of digested (DPP) and non-digested peel (PP) were investigated on cytotoxicity, Aβ aggregation, and fibril morphology. In addition, lipopolysaccharide (LPS)-induced inflammation in Raw264.7 macrophages was evaluated by quantifying the expression of inflammation-related genes (iNOS, IL-6, TNF-α, NF-κB, COX-2, and IL-10) using qRT-PCR. The results showed that polyphenols partially degraded during digestion but retained measurable bioactivity. Both PP and DPP, at non-toxic concentrations, supported cell viability, reduced Aβ1-42 aggregation, and modulated the expression of pro- and anti-inflammatory genes. These findings suggest that pomegranate peel, even after digestion, preserves certain anti-amyloidogenic and immunomodulatory activities. Although the study is limited to in-vitro digestion and cell culture models, the findings indicate that pomegranate peel could serve as a sustainable bioactive component for functional foods or dietary supplements.