Does the Level of Oxidative Stress and Genotoxicity Increase in Patients with Acute Myeloid Leukemia?

Abstract

Amaç: Bu çalışmada akut myeloid lösemi tanılı hastalarda (AML; yeni tanı ve remisyondaki hastalar) oksidatif stres ve DNA hasarı düzeyleri sağlıklı kontrollerle karşılaştırılarak değerlendirilmiştir. Gereç ve yöntem: Bu çalışmaya üç grup toplam, 96 katılımcı; 32 yeni AML hastası, 32 remisyondaki hasta ve 32 yaş ve cinsiyete uygun sağlıklı birey dahil edildi. Biyokimyasal parametreleri, toplam oksidan durumu (TOS), toplam antioksidan durumu (TAS), oksidatif stres indeksi (OSI) ve DNA hasarını ölçmek için comet testi kullanılarak çeşitli laboratuvar analizleri yapıldı. Bulgular: TOS seviyelerinin gruplar arasında önemli ölçüde farklılık göstermediğini gösterdik, ancak hem yeni tanı hem de remisyon grupları kontrollerle karşılaştırıldığında daha yüksek OSI seviyeleri sergiledi. TAS seviyeleri remisyon grubunda belirgin şekilde daha düşüktü ve bu da azalmış antioksidan kapasitesini gösteriyordu. Comet testi, sağlıklı kontrollere kıyasla yeni tanı AML grubunda, ardından remisyon grubunda önemli ölçüde yüksek DNA hasarı gösterdi. Bu bulgular, AML hastalarında hastalığın patofizyolojisine katkıda bulunabilecek artmış oksidatif stres yükü ve genotoksisiteyi vurgulamaktadır. Dahası, sonuçlar oksidatif stres ve DNA hasarının remisyondaki hastalara kıyasla yeni tanı hastalarda daha belirgin olduğunu göstermektedir. Sonuç: Çalışmamızda, AML hastalarında özellikle tanı anında gözlenen oksidatif stres ve DNA hasarının hastalığın ilerlemesinde ve tekrarlamasında rol oynayabileceği gösterilmiş olup, AML yönetiminde oksidatif stres belirteçlerinin potansiyel prognostik değere sahip olabileceği düşünülmektedir.