The Association Between Fatty Acid Composition and Hypertension and the Effects of Pharmacotherapeutic Approaches: A Cross-Sectional Study

Amaç: Yağ asitleri (YA) ile hipertansiyon (HT) arasındaki ilişki, HT patogenezinde yer aldıklarına dair kanıtlara rağmen tam olarak anlaşılmamıştır. Kardiyovasküler ilaçların YA kompozisyonunu değiştirdiğinin gösterilmiş olması, bu ilaçların ikincil kardiyovasküler etkilerini düşündürmektedir. Bu çalışmanın amacı, YA kompozisyonu ile HT arasındaki ilişkiyi ve kardiyovasküler ilaçların YA kompozisyonu üzerindeki etkilerini araştırmaktır. Gereç ve yöntem: Çalışmaya HT (n=69) ve kontrol (n=66) grupları dahil edilmiştir. Eritrosit hücre zarlarının YA kompozisyonu analiz edilmiş ve kardiyovasküler ilaçların YA kompozisyonu üzerindeki etkileri binomial lojistik regresyon ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Hipertansif hastalarda, kontrol grubuna kıyasla, daha yüksek pentadekanoik asit, palmitik asit, palmitoleik asit, oleik asit, toplam doymuş yağ asitleri (SFA) ve toplam tekli doymamış yağ asitleri (MUFA) düzeyleri ve daha düşük linoleik asit (LA), dokosahekzaenoik asit (DHA), toplam çoklu doymamış yağ asitleri (PUFA) ve Omega 3 İndeksi düzeyleri gözlemlenmiştir. Delta-6-desaturaz (D6D) ve stearoyl-CoA-desaturaz (SCD) aktiviteleri HT grubunda daha yüksek bulunmuştur. Diüretikler, oleik asidi (OR:0,129; %95CI:0,021-0,803; p=0,028), toplam MUFA'ları (OR:0,098; %95CI:0,015-0,636; p=0,015) ve SCD indeksini (OR:0,129; %95CI:0,021-0,803; p=0,028) azaltırken, statinler gama-linolenik asidi (GLA) (OR:18,596; %95CI:1,041-332,087; p=0,047) artırmıştır. Renin-anjiyotensin sistemi ilaçları toplam PUFA'ları azaltmıştır (OR:0,188; %95CI:0,053-0,663; p=0,009). Sonuç: Bulgular, YA kompozisyonundaki değişiklikler ile HT arasındaki ilişkiyi göstermekte ve kardiyovasküler ilaçların YA kompozisyonunu etkileyebileceğini düşündürmektedir.