Please use this identifier to cite or link to this item: https://hdl.handle.net/11499/50024
Title: Obez kadınlarda metformin tedavisinin serum paraoksonaz düzeyleri ve oksidatif status üzerine etkisi
Other Titles: Effects of metformine on serum paraoxanase and oxidative stress markers in obese women
Authors: Fenkci, Semin Melahat
Advisors: Akın, Fulya
Keywords: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları
Endocrinology and Metabolic Diseases
Kadınlar
Women
Obezite
Obesity
Oksidatif stres
Oxidative stress
Paraokson
Paraoxon
Paraoksonaz
Paraoxonase
İnsülin direnci
Insulin resistance
Publisher: Pamukkale Üniversitesi
Abstract: Amaç: Bu çalışmada insülin direnci yüksek olan obez kadınlarda insülin direncinin sağaltımında klinik pratikte sık kullanıma girmiş olan metforminin serum paraoksonaz aktivitesi ve oksidatif stres üzerindeki etkinliğinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.Gereç ve Yöntem: 67 obez kadın (BKİ ? 30kg/m2) çalışmaya alındı. Açlık kan şekeri (AKŞ), tokluk kan şekeri (TKŞ), açlık insülini, lipid profili, ürik asit (ÜA), paraoksonaz (PON1), fenol (FEN), malondialdehit (MDA), bakır-malondialdehit (Cu-MDA) çalışmanın başında ve sonunda değerlendirildi. İnsülin direnci homeostatik model değerlendirme (HOMA-R) analizi ile hesaplandı. HOMA-R ? 2,7 değerler insülin direnci olarak kabul edildi. Buna göre insülin dirençli (IR+) 32 kadın ?Grup I?; insülin direnci olmayan (IR-) 35 olgu ?Grup II? olarak sınıflandırıldı. Grup I'deki olgular diyet + egzersiz + Metformin (1700mg/gün) tedavisi verilerek, Grup II'deki olgular ise sadece diyet + egzersiz önerileriyle 6 ay süreli prospektif takibe alındı. Çalışılan parametreler grup içi ve gruplar arası karşılaştırıldı.Bulgular: Çalışmanın başlangıcında Grup I olgularında PON1, MDA, Cu-MDA düzeyleri ve HOMA-R indeksi Grup II olgularından anlamlı olarak daha yüksek bulunmuştur. Grup I olgularında tedavi etkinliği kendi içinde değerlendirildiğinde HDL-K, PON1, PON1/FEN, ve HOMA-R düzeylerinde anlamlı bir azalma gözlendi. FEN/HDL-K oranında ve Cu-MDA düzeylerinde görülen artış istatistiksel anlamlıydı. Grup II olgularında değişim kendi içinde değerlendirildiğinde serum LDL-K, Cu-MDA, FEN/HDL-K ve HOMA-R değerlerinde artma izlenirken, HDL-K düzeylerinde azalma gözlendi. Her iki çalışma kendi aralarında karşılaştırıldığında Grup I olgularındaki HOMA-R düzeylerinde Grup II olgularındakinden anlamlı olarak daha fazla bir azalma saptandı. Buna karşın Cu-MDA düzeyleri ise Grup II olgularındaki değişim Grup I'e oranla anlamlı artış gösterdi.MDA, Cu-MDA, FEN ve HOMA-R değerleri ile BÇ pozitif korelasyon gösterdi. Cu-MDA ile BKİ, TG, MDA, HOMA-R ve serum insülin değerleri arasında pozitif ilişki izlendi. MDA ile BKİ, HOMA-R, AKŞ, TG ve insülin arasında pozitif bir ilişki mevcuttu. PON1 aktivitesiyle TKOL ve LDL-K arasında ise negatif korelasyon saptandı. PON1/FEN, PON1/HDL-K ile pozitif, ama FEN/HDL-K ile negatif korelasyona sahipti. FEN/HDL-K ile HDL-K arasında negatif korelasyon saptanırken, PON1/HDL-K, ÜA ve BKİ ile pozitif bir ilişkiye sahipti.Sonuç: Tip 2 DM gelişimine yatkınlığı bulunan, insülin direnci mevcut, obez kadınlarda metformin tedavisinin yoğun yaşam tarzı değişikliğiyle birlikte uygun bir yaklaşım olacağı görüşündeyiz.
Objective: To evaluate the effects of metformine newly using in clinical practice to ameliorate insulin resistance on paraoxonase activity and oxidative stress in obese insulin resistant women.Materials and Methods: Sixty-seven obese (BMI ? 30kg/m2) women were enrolled into this study. Serum fasting (F.Glc) and postprandial glucose (P.Glc), insulin, uric acid (UA), paraoxonase (PON1), phenol (FEN), malondialdehyde (MDA), cupper-MDA (Cu-MDA) levels and lipid fractions were measured at the commencement and ending of the study. Homeostasis model assessment (HOMA-R) was used to estimate insulin resistance. HOMA-R ? 2.7levels were accepted as positive insulin resistance. According to this proposal, insulin resistant (IR+) 32 women were defined as Group I and no insulin resistant (IR-) 35 as Group II. Cases in Group I were managed by diet + exercise + metformine (1700mg/d), cases in Group II were only treated by diet + exercise for 6-month interval. Intra and inter alterations of all parameters were statistically calculated.Results: Basal PON1, MDA, Cu-MDA and HOMA-R values were considerably higher in Group II than those in Group II. Reduced PON1/FEN ratio, HOMA-R, HDL and PON1 values were observed in Group I. The increases in FEN/HDL and Cu-MDA were significant. While increases in LDL, Cu-MDA, FEN/HDL and HOMA-R values were observed, HDL level reduced in Group II. Decreases in HOMA-R values were further in Group I than in Group II. But increases in Cu-MDA levels were significantly higher in Group II compared to those in Group I.Waist measurement was positively correlated with MDA, Cu-MDA, FEN and HOMA-R. Cu-MDA was positively associated with BMI, TG, MDA, HOMA-R and fasting insulin. There was a positive relationship between MDA and BMI, HOMA-R, F.Glc, TG. PON1 was negatively correlated with T.Chol and LDL. PON1/FEN was positively related with PON1/HDL, but inversely with FEN/HDL. PON1/HDL was positively associated with UA and BMI, whereas there was a negative correlation between FEN/HDL and HDL.Conclusions: We thought that metformine treatment with intensive life-style changing is appropriate management in obese, insulin resistant women who have increased propensity for the development of Type 2 DM.
URI: https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/TezGoster?key=UPP_Zu9isEmWGFXFCBYasbf4I_WYDcCb2AthbfEkGLSIQzHxMA5jZOMhD4Yy4O-9
https://hdl.handle.net/11499/50024
Appears in Collections:Tıp Fakültesi Tez Koleskiyonu

Show full item record



CORE Recommender

Page view(s)

158
checked on May 27, 2024

Google ScholarTM

Check





Items in GCRIS Repository are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.